ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਓਸ ਪਿੰਡ

ਜੀ ਟੀ ਰੋਡ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਕਬਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ
ਰਾਹ ਆਉਣ ਦੇਓ..
ਜਿਉਂਦੀ ਲਾਸ਼ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਲੱਖ ਲੱਗੀਆਂ
ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਓਸ ਪਿੰਡ
ਜਾ ਆਉਣ ਦੇਓ….
ਜੀ ਟੀ ਰੋਡ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਕਬਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ
ਰਾਹ ਆਉਣ ਦੇਓ..

ਅਸੀਂ ਫਿਰਨੀ ਤੋਂ ਹੀ ਮੁੜਦੇ ਰਹੇ
ਨਾ ਗਲੀ ਸੱਜਣ ਦੀ ਲੰਘ ਹੋਈ
ਨਾ ਡਰ ਸੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਕੁੱਤਿਆਂ ਦਾ
ਜੇ ਗਲੀ ਅੱਗੇ ਜਾ ਬੰਦ ਹੋਈ
ਲਾਹ ਸੰਗਲ ਭਰਿੰਡਾਂ ਖਾਣਿਆਂ ਦੇ
ਅੱਜ ਰਗਾਂ ਆਸ਼ਿਕ ਦੀਆਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ
ਖਾ ਆਉਣ ਦੇਓ….
ਜੀ ਟੀ ਰੋਡ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਕਬਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ
ਰਾਹ ਆਉਣ ਦੇਓ..

ਜਿੱਥੇ ਹੁਣ ਸੜਕਾਂ ਬਣੀਆਂ ਨੇ
ਉਹ ਵੇਲਿਆਂ ਰਾਹ ਇਹ
ਕੱਚੇ ਸੀ
ਜਿੱਥੇ ਠੇਕਾ ਓਥੇ ਪਿੱਪਲ ਸੀ
ਸਾਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸੱਜਣ
ਹੱਸੇ ਸੀ
ਮੇਰੀ ਕਬਰ ਤੇ ਸੌ ਦਾ ਨੋਟ ਰੱਖੋ
ਪਿੱਪਲ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਠੇਕੇ ਤੇ
ਚृੜਾ ਆਉਣ ਦੇਓ…..
ਜੀ ਟੀ ਰੋਡ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਕਬਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ
ਰਾਹ ਆਉਣ ਦੇਓ..

ਜਦ ਲੁਕਣ ਮਿਚਾਈਆਂ ਖੇਡਦੇ ਸੀ
ਨਾ ਸੋਹਣੇ ਕਦੇ ਥਿਆਉਂਦੇ ਸੀ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਦਕਾ ਹੀ
ਅਸੀਂ ਮਿੱਤ ਪੁਗਾਕੇ ਆਉਂਦੇ ਸੀ
ਖਬਰੈ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਲੱਭ ਜਾਵੇ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੱਥ ਦਾਈ ਨੂੰ
ਲਾ ਆਉਣ ਦੇਓ…..
ਜੀ ਟੀ ਰੋਡ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਕਬਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ
ਰਾਹ ਆਉਣ ਦੇਓ..
ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਓਸ ਪਿੰਡ
ਜਾ ਆਉਣ ਦੇਓ….

ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ
Published in: on ਫਰਵਰੀ 27, 2009 at 6:52 ਪੂਃ ਦੁਃ  ਟਿੱਪਣੀ ਕਰੋ  

ਬਾਹਰਲੇ ਕਾਗਜ਼

ਮੁਲਕ ਵਲੈਤੀਂ ਸੋਹਣੇ ਸੁਣੀਦੇ
ਹੁਸਨ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਅੱਡੇ
ਮਾਹੀ ਠੰਡੇ ਦੇਸ਼ੀਂ ਉਠਗੇ
ਸੁੰਨੇ ਕਲੀਰੇ ਛੱਡੇ
ਪਾਕੇ ਕੋਠੀਆਂ ਜਿੰਦੇ ਲਾਗੇ
ਸ਼ਾਹੂਕਾਰ ਵਪਾਰੀ ਵੱਡੇ
ਵਾਹਣ ਰੇਤਲੇ ਪੱਧਰ ਕੀਤੇ
ਲਾ ਟਿੱਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੱਡੇ
ਚਿੱਤ ਲੱਗ ਗਿਆ ਉਹਦੇ ਨਾਲ
ਜੀਹਦੇ ਪਿੰਡ ਚ ਚਲਦੇ ਗੱਡੇ…….

ਫਿਰਦਾ ਵੇਹਲਾ ਕੌਲੇ ਕੱਛਦਾ
ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਦੇ ਤਾਹਨੇ ਜਰ ਗਿਆ ਹੋਊ
ਪृੜ ਲਿਖ ਡਿਗਰੀਆਂ ਖੂਹ ਖਾਤੇ
ਬਾਪੂ ਦੀ ਘੂਰ ਤੋਂ ਡਰ ਗਿਆ ਹੋਊ
ਬਨਾ ਲਿਮਟ ਪੰਜ ਕਿੱਲੇ ਝੋਨੇ ਦੀ
ਸਹਿਕਾਰੀ ਬੈਂਕ ਤੋਂ ਫृੜ ਗਿਆ ਹੋਊ
ਲੰਬੀ ਲੈਨ ਅੰਬੈਸੀ ਮੂਹਰੇ ਹੈ
ਕੋਈ ਜਾਕੇ ਫਾਡੀ ਖृੜ ਗਿਆ ਹੋਊ
ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹਵਾਈ ਪਿੰਡ ਉੱਤੋਂ ਲੰਘਿਆ
ਕੋਇ ਬਾਹਰਲੇ ਕਾਗਜ਼ ਭਰ ਗਿਆ ਹੋਊ

Published in: on ਫਰਵਰੀ 13, 2009 at 8:55 ਪੂਃ ਦੁਃ  ਟਿੱਪਣੀ ਕਰੋ  

ਸਿਵਿਆਂ ਦਾ ਧੂੰਆਂ

ਨਹਿਰੋਂ ਪਾਰ ਇੱਕ ਦੀਵਾ ਬਲੇ
ਵਿੱਚੋਂ ਧੂੰਆਂ ਪਰਗਟ ਹੋਵੇ
ਚੱਲੋ ਨੀ ਸਖੀਓ ਦੇਖਣ ਚੱਲੀਏ
ਕੋਈ ਆਸ਼ਿਕ ਨਾ ਸੜਦਾ ਹੋਵੇ

ਧੂੰਆਂ ਗੋਰਾ ਬੱਦਲ ਕਾਲੇ
ਚृੜ ਸਿਵਿਆਂ ਦੀ ਕਿੱਕਰ ਨੱਚੇ
ਫਕੀਰ ਆਸ਼ੀਕ ਜਾਂ ਜੋਗੀ ਹੋਊ
ਜੋ ਕਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੱਚੇ

ਚੰਮ ਸਲਾृਬਾ ਗਿੱਲਾ ਬਾਲਣ
ਉੱਤੋਂ ਪੁਰਾ ਹਵਾ ਦਾ ਵਗਦਾ
ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਚ ਸੁਗੰਧ ਫੈਲ ਗੀ
ਜਿਉਂ ਸਾਗ ਨੂੰ ਤੜਕਾ ਲੱਗਦਾ

ਕੋਈ ਪੱਟਿਆ ਸਾਡੇ ਵਰਗੀ ਦਾ
ਅੱਜ ਦੁਨੀਆ ਸੁੰਨੀ ਕਰ ਗਿਆ ਨੀ
ਰੰਨ ਗਾਊ ਕਲੀਆਂ ਹੀਰ ਦੀਆਂ
ਜਿਹੜੀ ਵਿੱਚ ਪਰੇਤ ਬਣ ਵੜ ਗਿਆ ਨੀ

Published in: on ਫਰਵਰੀ 5, 2009 at 7:04 ਪੂਃ ਦੁਃ  Comments (1)  

ਸੰਦੂਕ ਬਣ ਜਾਂ..

ਰਜਾਈ ਵਿੱਚ ਪਈ ਨੂੰ ਆਵੇ ਮੇਰਾ ਸੁਪਨਾ
ਓਹੀ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਨੀਂਦ ਘੂਕ ਬਣ ਜਾਂ
ਖੇਸ ਕੰਬਲਾਂ ਦੇ ਵਾੰਗੂ ਸਾਂਭ ਲਵਾਂ ਦੁੱਖ ਉਹਦੇ
ਦਾਜ ਵਾਲਾ ਟਾਹਲੀ ਦਾ ਸੰਦੂਕ ਬਣ ਜਾਂ

ਸੀ ਵੀ ਨਾ ਆਖਾਂ ਗੁੱਸਾ ਜਰਾਂ ਹੱਸ ਕੇ
ਉਹ ਨਗੰਦੀ ਜਏ ਗਦੈਲੇ ਮੈਂ ਕਪਾਹ ਬਣ ਜਾਂ
ਸ਼ੁਰੂ ਉਹਦੇ ਤੋਂ ਹੋਕੇ ਉਹਦੇ ਤੇ ਹੀ ਮੁੱਕ ਜਾਂ
ਪਿੰਡ ਵਾਲੀ ਫਿਰਨੀ ਦਾ ਰਾਹ ਬਣ ਜਾਂ

ਲਵੇ ਕੱਚੀ ਅੰਗੜਾਈ ਕੋਈ ਨਾੜ ਚृੜ ਜੇ
ਜਿਹੜੀ ਮਿੱਠੀ ਜੇਈ ਹੁੰਦੀ ਆ ਉਹੋ ਚੀਸ ਬਣ ਜਾਂ
ਲੰਮੀ ਹਰ ਆਸ਼ਿਕ ਦੀ ਉਹਨੂੰ ਲੱਗ ਜੇ ਉਮਰ
ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਬਜੁਰਗਾਂ ਦੀ ਅਸੀਸ ਬਣ ਜਾਂ

ਮੈਂ ਵਿੱਚ ਉਹ, ਤੇ ਉਹ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਹੋਜੇ
ਜੰਮੇ ਉਹ ਨੈਣੇਵਾਲ, ਮੈਂ ਮਸ਼ੂਕ ਬਨ ਜਾਂ
ਖੇਸ ਕੰਬਲਾਂ ਦੇ ਵਾੰਗੂ ਸਾਂਭ ਲਵਾਂ ਦੁੱਖ ਉਹਦੇ
ਦਾਜ ਵਾਲਾ ਟਾਹਲੀ ਦਾ ਸੰਦੂਕ ਬਣ ਜਾਂ.

Published in: on ਫਰਵਰੀ 3, 2009 at 7:13 ਪੂਃ ਦੁਃ  Comments (1)